Asombra a potencia do procesador Cell utilizado por Sony en PlayStation 3


O procesador Cell é un chip multinúcleo parecido en certo xeito aos procesadores con varios núcleos de Intel e AMD, pero desmárcase destes últimos en dúas frontes moi sólidas. O máis evidente é que non implementa a arquitectura x86, e a outra razón explica en gran medida a súa complexidade: os seus núcleos non son homoxéneos. A versión deste microprocesador integrada na consola de Sony ten nove núcleos. Un deles coñécese como PPE (PowerPC Processing Element), e os oito restantes como SPE (Synergistic Processing Elements). Os enxeñeiros de IBM foron en gran medida os responsables do deseño do PPE, que en esencia ten a arquitectura dun procesador de propósito xeral. A súa función é executar os procesos que corren habitualmente na CPU dos nosos computadores, e está apoiado por unha memoria caché de nivel 1 cunha capacidade de 64 Kbytes e unha caché de nivel 2 de 512 Kbytes. Ademais, implementa a tecnoloxía SMT (Simultaneous MultiThreading), o que lle permite procesar simultaneamente dous fíos de execución (threads). A arquitectura RISC do PPE en certo xeito era máis sinxela que a das CPU x86 da súa mesma época, pero tiña unha baza importante ao seu favor: podía traballar, do mesmo xeito que os demais bloques funcionais críticos do chip Cell, a 3,2 Ghz, unha frecuencia de reloxo inusualmente alta na época na que foi deseñado.