Lenovo Tenerife: Misión Imposible para Obradoiro


Volvía o Monbus Obradoiro á competición ligueira trás o parón pola Copa do Rei e as xanelas Fiba. E volveu, como o deixaba: con derrota. 71-97 ante un excelso Lenovo Tenerife, o domingo, ás 12:30 h no compostelán pavillón Multiusos de Fontes do Sar.

Partido con dous partes claramente diferenciadas.

Unha primeira onde puidemos ver a un bo Obradoiro, que anotaba con facilidade e defendía con solvencia, chegando a maniatar a un Tenerife que cada vez pide con maior vehemencia un sitio na mesa dos grandes, e que está tempada, a pouco que a sorte acompáñelle, pode conseguir algún fito histórico. Para empezar, hai unhas semanas chegaba ás semifinais copeiras, sendo eliminado polo todopoderoso Real Madrid nun partido competido, que ben puido decantarse ao lado aurinegro.

Unha segunda, onde o rodete dos homes de Vidorreta, esmagou aos locais. Apareceron as porcentaxes habituais nun dos equipos que máis e mellor anotan, xunto cun axuste defensivo que provocou o apagamento local.

Arrincaba o encontro co dominio na pintura do MVP do partido Shermadini (19 puntos e 5 rebotes, para asinar 25 unidades de valoración), cun balance de Obradoiro 0- Shermadini 7. Xurdiu entón a figura do mellor local onte, Mike Daum (21 puntos, 3 rebotes e 18 de valoración), quen conseguía poñer a igualada no ecuador do primeiro cuarto, 9-9. O Obra gustábase e circulaba ben o balón, á vez que axustaba o seu defensa sobre os pivotes visitantes, ademais de contar coa excelente noticia do debut do base turco Ozmizrak, lesionado antes do arranque ligueiro, quen deixo boas sensacións. É intelixente e domina o xogo. Segundo vaia axustando a forma e o ritmo de partidos irá, sen dúbida, cada vez a máis. A súa participación antóllase clave de aquí ao final de competición, aínda que a día de hoxe, obviamente, necesita rodaxe competitiva.

O caudal anotador o monopolizaba un Hortas (22 puntos, 4 rebotes, 6 asistencias e 20 de valoración) inconmensurable: dirixe, anota e domina como poucos. Sobresaliente xogador que onte sacou matrícula de honra. A pesar de todo, entre o de Nebraska e Robertson, que anotaba o seu terceiro triplo (xa non houbo máis), poñían ao Obradoiro por diante, 24-22 para pechar un esperanzador primeiro cuarto.

O inicio do segundo cuarto melloraba os números locais, Obradoiro vía aro con facilidade e tomaba vantaxe no electrónico con nove de diferenza no minuto 14, 37-28.

A partir de aí, os tinerfeños desactivaron aos locais. Seguíronlle cinco minutos e unha soa canastra como balance Obradoirista. Mentres tanto, Hortas seguía facendo de Sar o seu xardín particular, e recortaba diferénciaa canastra a canastra. Fallaba Birutis (11 puntos, 8 rebotes e 14 de valoración), cando o facía ben e chegado a situación vantaxosa, a xogada deseñada por Moncho Fernández para xogar os últimos 4 segundos e anotar sobre a bucina. Parcial de 2-10 e ambos os conxuntos a vestiarios cunha pírrica vantaxe santiaguesa, 39-38.

No terceiro cuarto, os canarios tiraron de oficio e experiencia. Non só axustaron o seu defensa aínda máis, senón tamén anotaron con maior fluidez que os galegos. Volteaban o marcador e escapábanse. Superaban a barreira dos dez puntos, ata que Robertson (17 puntos, 1 rebote, 1 asistencia e 17 de valoración) recortou con 2 tiros libres, pechando o acto nove puntos abaixo, 52-61. Nun parcial onde Obradoiro, tan só puido anotar 13 puntos, por 23 dos de Txus Vidorreta.
Entrabamos no cuarto definitivo con malas sensacións. E é que Obradoiro, deixouse ir. Vía como a apisoadora aurinegra pasáballe por encima. Empezaba a ter o brutal acerto que lle está facendo merecedor dun cuberto permanente na mesa da grandes ACB.

Só Muñoz insuflaba enerxía extra aos de Santiago. Triplo de Álvaro para comezar, pero Tenerife respondía coa mesma moeda, saboteando así calquera posible indicio de reacción compostelá. Novo triplo de Hortas acompañada da “anécdota” do partido: Guerra machucaba o aro local e colgábase, dando na manobra sen querer cos pés a Enoch, quen entre frustrado e ofendido lanzáballe o balón ao corpo. Técnica para o americano que se saldou cun tiro libre.

O Obradoiro estaba fóra do partido e os canarios seguían castigando o aro local con saña. Chegou o momento da ex Obra Santi Yusta (11 puntos, con 2/2 en triplos, 3 rebotes e 14 de valoración), quen roubaba, anotaba, defendía, multiplicándose con efectividade.

Tenerife, nadando a favor de corrente é aínda máis letal. Acabou o cuarto anotando 36 puntos, por 19 locais para rematar o partido 71-97, con 26 puntos de diferenza. Quizais foron demasiados para o devir do encontro e debidos a que Obradoiro acabou por deixarse ir. Algo que enfadou a Moncho, quen sinalaba como “auténtico despropósito” os últimos 10 minutos. Puntualizando que “perderiamos de 15 ou 16 puntos, pero non podemos abandonar”.

Pola súa banda, Txius Vidorreta recoñecía o mellor partido local na primeira parte: “Ata o descanso Obradoiro fora mellor e merecera levar unha diferenza maior”.

Queda por tanto traballo por facer na recuperación física e mental do equipo para afrontar o que queda. Ademais de resolver o problema Koniaris, quen pediu rescindir o seu contrato a teor do pouco protagonismo que el, considera está a ter. Máxime, agora que o turco Ozmizrak parece recuperado e apuntando a titular.

Próxima estación, mércores, 3 de marzo, ás 18 horas #ante Estudantes. Segundo dos 3 partidos aprazados no seu día polos casos de covid19 no seo de Obradoiro. Tamén en Santiago e clave para as aspiracións compostelás, ao tratarse dun rival directo.

ALEJANDRO LUÍS OTERO JAMARDO