Os rozamentos, as tensións e os pulsos entre Pablo Casado e a presidenta madrileña, Isabel Díaz Ayuso, acabaron estalando este xoves dunha forma nunca antes vista no PP e sen volta de folla. Entre filtracións, acusacións cruzadas de espionaxe e de corrupción, Ayuso pulsou o botón vermello e fixo estalar todas as pontes, sinalando a Casado polo seu nome e cargando contra a súa “crueldade”: “É moi duro que dirixentes do teu partido, que deberían apoiarche, che quéiran destruír”. Unhas duras palabras cunhas difíciles consecuencias: Ayuso enfróntase a un expediente informativo e a un futuro incerto no PP e na comunidade de Madrid.
O PP fai así unha sinalización pública contra a única líder ‘popular’, fóra de Alberto Núñez Feijóo, que achegou ao PP a unha maioría absoluta nunhas eleccións autonómicas desde que Casado é presidente e un verso solto que leva facendo sombra ao seu liderado desde entón. Unha dirixente molesta para un PP que non quere que se converta na presidenta do partido en Madrid, motivo polo que a guerra estalou xa hai meses. Unha líder, en definitiva, que alí onde foi (xa sexa para facer campaña ou a múltiples actos) foi recibida a berros de “presidenta”.
Ayuso admitiu a “relación comercial” do seu irmán coa empresa de máscaras adxudicataria dun contrato pero insistiu en que non hai irregularidade e acusou á dirección nacional de “fabricar corrupcións” contra ela e retoulle a demostralas. Cargou contra as “continuas filtracións” de Xénova contra a súa “honorabilidade” e sinalou directamente a Casado: “As declaracións que están a publicar os medios de comunicación e que proveñen da contorna de Pablo Casado e que el non desmente son o peor que se pode esperar dos políticos e, ademais, faio desde o anonimato».