A publicación no DOG do protocolo normativo da Xunta de Galicia para o desenvolvemento das festas populares e verbenas caeu como un xerro de auga fría entre as comisións, concellos e no propio sector. Encantaríanos ser optimistas, e oxalá nos equivoquemos, pero o malestar orixinado en pezas fundamentais na organización dos festexos fainos pensar que as poucas verbenas que se puidesen salvar, ou quedarán tamén no camiño ou, con moita sorte, faranse en localidades moi pequenas e con dúos ou tríos (que son tan importantes como o resto de formacións e desexamos que poidan salvar algo deste ano nefasto) para aforos moi reducidos.
Non había dúbida de que organizar unha festa este verán, coa dureza da crise sanitaria encima, conlevaría moito máis traballo e responsabilidade para as comisións, pero as declaracións públicas dos responsables políticos galegos, ao máis alto nivel, deixaban un fío de esperanza. O texto do protocolo, coñecido agora fai, coas súas esixencias, na práctica, inviable a recuperación da verbena, o que nos leva ao momento de partida, coa necesidade imperiosa de que se habiliten axudas para todos os sectores directamente relacionados coas festas prexudicados por esta crise.
Medidas como o “deber” da organización de “ non permitir a presenza non recinto daquelas persoas que incumpran esta obriga”, en referencia a que “tanto os asistentes como o persoal de organización deberán portar máscara de maneira obrigatoria” levantaron bochas. Isto supón que sería a comisión a que tería que botar aos que non respecten esta norma, cuestión moi difícil e á que a gran maioría de persoas que dedican o seu tempo e traballo de forma desinterasada a levar a cabo a celebración non están dispostas. A isto engádese que “deberanse establecer as medidas necesarias para manter a distancia de seguridade interpersoal no interior e non exterior do recinto e para evitar aglomeracións”. Así mesmo, esíxese que o campo ou recinto estea acoutado, con zonas de entrada e saída diferenciadas e identificadas con claridade, e que se establezan “ controis de capacidade nas entradas e saídas do recinto, adoptando as medidas necesarias para evitar aglomeracións nestes puntos”.
Por último, en relación a este tipo de medidas, a organización terá que dispoñer de “ dispensadores de solución/xel hidroalcohólico ou antisépticos con actividade virucida debidamente autorizados e rexistrados nos puntos de entrada e saída do recinto, así como en diferentes puntos dentro do recinto (tales como establecementos de restauración, aseos e postos de venda de produtos)”. En canto aos aforos, como xa se adiantou, fálase de “ unha capacidade máxima dunha persoa por cada tres metros cadrados dá superficie útil do recinto, ata un máximo de 1.000 persoas para vos espazos cunha superficie útil menor ou igual a 8.000 metros cadrados. Non caso de que a superficie útil do recinto sexa superior aos 8.000 metros cadrados, o límite máximo será de 2.000 persoas, sempre que se manteña unha persoa por cada tres metros cadrados de superficie”. Así mesmo, nos eventos nos que exista un escenario, “deberase establecer un perímetro cercado con catro metros de distancia entre leste e ou público. En ningún caso se permitirá o acceso de persoas do público ao escenario”.
Finalmente, o protocolo sinala que “ ademais do cumprimento xeral dás medidas de hixiene e prevención establecidas, deberán aplicarse as condicións previstas especificamente para a prestación do servizo nos establecementos de hostalaría e restauración, non caso de que se preste algún tipo de servizo deste tipo, así como vos protocolos ou as guías que poidan ser aprobados pola Administración autonómica para estas actividades”. O certo é que houbo un tempo de certa esperanza en que se puidese renovar a actividade da verbena, aínda que fose aos poucos. Con todo, as medidas para cumprir polas comisións (no caso dos concellos máis factibles, aínda que complicadas) fan presaxiar un verán negro para o sector.
Por.- Verbena Gallega.