Febre e tose, principais motivos polos que se acode a urxencias pediátricas

2 minutes read
  • Os expertos aconsellan ir a Urxencias sempre que existan dúbidas ou se observe que algo ‘non vai ben’
  • As dúbidas sobre se visitar ou non as Urxencias Pediátricas aparecen especialmente en pais primerizos

Febre, tose, vómitos ou diarrea son os principais motivos polo que un decide levar ao seu fillo a urxencias pediátricas. Os expertos aconsellan ir a urxencias cando se observe unha situación sospeitosa.

Son poucos os síntomas polos cales un debe acudir a un servizo destinado a “urxencias” no canto dunha consulta médica ordinaria, pero non sempre está claro que é unha urxencia e que pode esperar a unha cita co pediatra.

“A experiencia é un dos criterios que maior influencia ten á hora de determinar a visita a Urxencias, pois a preocupación diminúe cando xa se coñecen os síntomas e lidouse con eles noutras ocasións”, explica o Dr. Orenci Urraca, xefe do Servizo de Urxencias de Pediatría do Hospital HM Sant Jordi.

Co tempo e a práctica, os pais van aprendendo a manexar os síntomas das enfermidades máis comúns na infancia. O problema xorde cando se enfrontan a síntomas novos, pouco habituais ou descoñecidos, o cal ocorre con frecuencia no caso dos pais primerizos.

A febre é o motivo principal de consulta en Pediatría. Neste caso “a valoración do especialista é absolutamente necesaria e debe buscarse de maneira inmediata nos bebés de menos dun mes e durante as primeiras 24 horas nos menores de 2 anos, sobre todo se supera os 39,5 º C axilares. Con todo, antes de acudir a Urxencias, debería administrarse un antitérmico no domicilio”, explica o Dr. Orenci Urraca.

No caso da tose é recomendable ir a Urxencias se esta está acompañada de dificultade respiratoria ou sensación de afogo así como no caso de tose ‘perruna’ e nocturna ou tose acompañada de febre. Tamén se debe acudir en caso de diarrea, vómitos repetidos ou dor abdominal que persiste durante horas ou se é intenso, localizado ou vai acompañado de vómitos. Do mesmo xeito que ante traumatismos craniais –sobre todo se se produciron desde unha altura superior á do corpo–, ou de extremidades se a dor se mantén durante máis dunha hora ou existe inmobilidade da articulación.