Os oceános sufriron un quecemento récord en 2019


Un equipo internacional de científicos confirmou que o ano 2019 marcou un novo récord na temperatura dos océanos. Trátase de feito do aumento de temperaturas anual máis importante da década. As consecuencias xa se deixan sentir no clima de todo o planeta e seguirán provocando cambios meteorolóxicos que a ciencia aínda non coñece con exactitude. Como mostra da tendencia inequívoca, os últimos dez anos foron os máis calorosos para os océanos, de forma ininterrompida. E este quecemento está a acelerarse, segundo advirte o estudo (PDF). O quecemento é maior na superficie mariña (ata 2.000 metros de profundidade).

3.600 millóns de bombas de Hiroshima vertidas ao mar

Segundo a análise elaborada por 14 científicos de 11 institutos internacionais, os océanos absorberían 228,000,000,000,000,000,000,000 xullos (228 Sextillones) de calor para alcanzar unha temperatura de 0,075º C por encima da media de 1981 a 2010. «Iso é unha chea de ceros, si. Para que sexa máis fácil de entender, fixen un cálculo. A bomba atómica de Hiroshima explotou cunha enerxía duns 63.000.000.000.000 (63 billóns) de xullos. A cantidade de calor que habemos introducido nos océanos do mundo nos últimos 25 anos equivale a 3.600 millóns de explosións de bombas atómicas de Hiroshima», dixo Lijing Cheng, autor principal do artigo e profesor asociado do Centro Internacional de Ciencias Climáticas e Ambientais do Instituto de Física Atmosférica (IAP) da Academia Chinesa de Ciencias (CAS).
Cheng tamén está afiliado ao Centro de Megaciencia Oceánica do CAS. «Este quecemento medido do océano é irrefutable e é unha proba máis do quecemento global. Non hai alternativas razoables á parte das emisións humanas de gases que atrapan calor para explicar este quecemento».

O Atlántico Norte e o Océano Austral son as rexións máis afectadas

Estímase que os océanos absorben o 90% do exceso de calor provocada polo quecemento global que xera a actividade humana. Os investigadores puideron analizar datos desde a década dos 50 utilizando novos métodos que permiten harmonizar as distintas fontes e sistemas de obtención de datos.

Chamada de atención urxente

«É crítico que entendamos o rápido que están a cambiar as cousas», di John Abraham, coautor e profesor de enxeñería mecánica na Universidade de Santo Tomás en Estados Unidos. «A clave para responder a esta pregunta está nos océanos, que é onde termina a gran maioría da calor. Se se quere entender o quecemento global, hai que medir o quecemento dos océanos». O ano 2019 rompeu os récords anteriores establecidos en anos anteriores para o quecemento global, e os efectos xa están a aparecer en forma de clima máis extremo, aumento do nivel do mar e dano aos animais do océano. «O quecemento global é real e está a empeorar», dixo Abraham. «E isto é só a punta do iceberg do que está por vir. Afortunadamente, podemos facer algo respecto diso: Podemos usar a enerxía máis sabiamente e podemos diversificar as nosas fontes de enerxía. Temos o poder de reducir este problema».

Aínda hai solucións, pero pouco tempo

Os científicos comentan que aínda se poden reverter os efectos no clima, aínda que os océanos tardarán máis en recuperarse. «Mesmo con esa pequena fracción afectando á atmosfera e á terra, o quecemento global ha levado a un aumento de incendios catastróficos no Amazonas, California e Australia en 2019, e estamos a ver que iso continúa en 2020», dixo Cheng. «O quecemento global dos océanos causou ondas de calor mariña no mar de Tasmania e noutras rexións». As ondas de calor mariñas teñen consecuencias directas nas plantas e animais, pero tamén no clima terrestre. Trátase do temido efecto de retroalimentación. O doutor Cheng publicou un interesante gráfico que tenta explicar a intrincada relación entre os Polos, os océanos e a atmosfera.

Como afecta o quecemento oceánico aos humanos?

Ademais dos efectos «inmediatos» e máis evidentes, como subida do nivel do mar, a perda de biodiversidade ou a perda gradual de xeo mariño, o quecemento dos océanos ten efectos no clima e a meteoroloxía, porque as correntes oceánicas están intimamente ligadas ás atmosféricas.